باز باران! باز باران با ترانه با گهر های فروان می خورد بر بام خانه خانه ام کو ؟؟؟ خانه ات کو ؟؟؟ آن دل دیوانه ات کو ؟؟؟ روزهای کودکی کو ؟؟؟ فصل خوب سادگی کو ؟؟؟ یادت آید روز باران گردش یک روز دیرین پس چه شد دیگر ؟ کجا رفت خاطرات خوب و رنگین ؟؟؟ در پس آن کوی بن بست در دل تو آرزو هست ؟؟؟ کودک خوشحال دیروز غرق در غم های امروز یاد باران رفته از یاد آرزوها رفته بر باد بــاز بــــاران بــاز بــــاران می خورد بر بام خانه بی ترانه بی بهانه شایدم گم کرده خانه ....

توانا بود هر که دارا بود زثروت دل پیر برنا بود تهیدست بجایی نخواهد رسید اگر چه شب و روز کوشا بود ندانست فردوسی پاکزاد که شعرش در این ملک بی جا بود گر او را خبر بود از این روز گار که زر بر همه چیز والا بود نمیگفت آن آن شعر معروف را توانا بود هر که دانا بود + نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم دی ۱۳۹۵ساعت 14:7 توسط فرشاد آقایی |

رویش سبز خدا قطره قطره های آب لحظه لحظه های ناب می کند به من سلام می دهد به من پیام که اینکه می کند نزول ز آسمان پر غرور مثل چشمه روشن است در نگاه گلشن است زین هبوط پر سرور در نگاه پر ز نور می کنم به آن نگاه اینکه می کند صدا این نگاه پر حیا با ترانه میشود پر کرانه میشود پر نشانه میشود بی بهانه میشود این نشانه چون سقوط بی بهانه در هبوط می نشیندم به دل می کند مرا خجل که اینکه نازلت شده باز باران میشود ناز باران میشود + نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم فروردین ۱۳۹۶ساعت 11:34 توسط فرشاد آقایی |